امروز سه شنبه ۱ خرداد ۱۳۹۸

انجمن نابینایان و کم بینایان شهرستان بانه

خواندنی ها ، خبرها و رویدادهای انجمن

  • آیا می دانستید ، نابینایان و کم بینایان می توانند در کسب علم و دانش افتخار آفرین باشند؟!!

  • آیا می دانستید ، نابینایان و کم بینایان می توانند در ورزش افتخار آفرین باشند؟

  • آیا می دانید : عینک‌‌های آفتابی غیر استاندارد باعث سوزش چشم می‌شود ؟

نوشته شده توسط روابط عمومی در تاریخ ۷ دی ۱۳۹۴ ، ساعت ۱۱:۴۸

گزارش نشست تخصصی «حمایت از حقوق معلولان»

 

به نقل از سایت انجمن ایرانی مطالعات سازمان ملل متحد

 

تهیه و تدوین: کمیته دانشجویی انجمن ایرانی مطالعات ملل متحد

 

در روز یکشنبه مورخ ۱۵ آذر ماه ۱۳۹۴ از ساعت ۱۳:۳۰ تا ۱۷کمیته دانشجویی

انجمن ایرانی مطالعات ملل متحد با همکاری موسسه مطالعات حقوق عمومی

دانشکده حقوق و علوم

سیاسی دانشگاه تهران، نشست تخصصی حمایت از حقوق معلولان را به مناسبت

گرامیداشت روز جهانی معلولان در مرکز موسسه مطالعات حقوق عمومی دانشگاه

تهران با حضور محققان

و پژوهشگران علاقمند برگزار کرد.

 

در ابتدای قسمت اول این نشست دکتر نسرین مصفا (ریاست انجمن ایرانی

مطالعات سازمان ملل و عضو هیئت علمی دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه

تهران) بر ضرورت توجه

به مسئله معلولان و حمایت های حقوقی از آنها تأکید نمودند. ایشان با

یادآوری آنکه افراد دارای معلولیت بزرگترین اقلیت جهان را تشکیل می دهند

بر استفاده از ظرفیت

ها و توانمندی های این عزیزان تأکید کردند. عضو هیئت علمی دانشگاه تهران

ضمن اشاره به اسناد و مقررات داخلی و بین المللی به بیان محورهای نشست

پرداختند.

 

سپس آقای سهیل معینی (ریاست تشکل های نابینایان و کم بینایان کشور) سخنان

خود را با موضوع چالش های اجرای کنوانسیون حقوق معلولان در ایران ارائه

کردند. فعال

حوزه حوق معلولان، ضمن اشاره به تاریخچه کنوانسیون حمایت از افراد دارای

معلولیت سازمان ملل متحد و تصویب آن در سال ۲۰۰۶ به الزام آور بودن

معاهده مذکور برای

کشورمان تأکید کردند. ایشان با بیان اینکه مجلس شورای اسلامی در سال ۱۳۸۷

کنوانسیون را به تصویب رسانده است و در حکم قانون داخلی است، افزودند:

برخی از موانع

اجرایی موجبات عدم اعمال مفاد این معاهده بین المللی را در کشور فراهم کرده است.

ریاست تشکل های نابینایان و کم بینایان کشور از ظرفیت های سازنده

کنوانسیون، ازجمله الزام دولت ها به ارائه گزارش های دوره ای در خصوص

اجرای مفاد کنوانسیون

را برشمردند که البته متأسفانه این ظرفیت در ارائه برخی از گزارش های

ایران به کمیته نظارتی میثاق، خود به یک چالش تبدیل شده است به نحوی که

در تهیه این گزارش

ها دیدگاه های تشکل های فعال در حوزه معلولان نادیده گرفته می شود و از

آنها نظرخواهی نمی شود.

 

سخنران بعدی نشست جناب آقای دکتر علی صابری (وکیل دادگستری و عضو شورای

شهر تهران) بود که در ابتدای صحبت های خود مشارکت خود معلولان در برگزاری

نشست را نکته

مثبتی دانستند که خود نمایانگر توانمندی های خاص معلولان است. ایشان

موضوع خود را با بررسی لایحه اصلاحی قانون جامع حمایت از حقوق معلولان

ارائه دادند. این

وکیل دادگستری ضمن اشاره به ضرورت اصلاح قانون جامع حمایت از حقوق

معلولان ۱۳۸۳ مصوب مجلس شورای اسلامی مهمترین ضرورت اصلاح قانون جامع

حمایت از حقوق معلولان

را بحث ناسخ و منسوخ ها دانستند که البته فقط گریبان گیر قوانین مربوط به

معلولان نیست بلکه در سایر قوانین کشور نیز با این چالش مواجه هستیم. عضو

شورای شهر

تهران تفکیک متن پیشنهادی جهت اصلاح قانون سال ۱۳۸۳ از سوی دولت به متن

لایحه و مصوبه اجرایی دولت را یک ایراد اساسی دانست چرا که برخی از مفاد

مصوبه اجرایی

بایستی در لایحه قرار می گرفت تا از حیث مرتبه قانون گذاری با مشکلات

اجرایی مواجه نشود.

 

آقای سید محمد موسوی (بنیان گذار کانون معلولان توانا) به عنوان آخرین

سخنران قسمت اول نشست، به نقش تشکل های فعال در عرصه معلولان در ارتقای

آگاهی جامعه و

حمایت از خود معلولان تأکید داشتند. ایشان با بیان آنکه باید کار معلولان

را به خود معلولان واگذار کرد، بر این نکته تاکید داشتند که افراد دارای

معلولیت خود

بایستی در جهت اصلاح امور بکوشند و نه آنکه منتظر دیگران باشند تا برای

آنها کاری انجام دهند.

 

در قسمت دوم نشست آقای دکتر کمالی (عضو هیئت علمی دانشکده توانبخشی

دانشگاه علوم پزشکی ایران) در خصوص مشارکت سیاسی معلولان و اجرای آن به

ایراد سخنرانی پرداختند.

معاونت سابق توانبخشی کشور در ابتدای صحبت های خود به بیان آمارهایی از

تعداد معلولان در سطح کشور و جهان اشاره کردند. ایشان به این نکته اشاره

کردند که معیارهای

متفاوتی برای شناخت معلولیت وجود دارد، لذا آمارهای متناقضی از هفت درصد

تا پانزده درصد از تعداد افراد دارای معلولیت تخمین زده می شود.

جناب آقای دکتر کمالی در ادامه با مروری بر حقوق شناخته شده در قانون

اساسی و کنوانسیون حمایت از حقوق معلولان سازمان ملل متحد بر رفع همه

اشکال تبعیض علیه

معلولان تاکید کردند. وی همچنین با بیان شرایط انتخاب شوندگان در ماده ۲۸

قانون انتخابات مجلس شورای اسلامی که افراد ناشنوا و نابینا را از شرکت

در انتخابات

محروم می کند، این مقرره را مصداق تبعیض آشکار علیه افراد دارای معلولیت

دانستند که همین امر ضرورت اصلاح این مقرره از قانون انتخابات را توجیه

می کند.

 

در ادامه خانم دکتر الهام یوسفیان (وکیل دادگستری) مطالب خود را در خصوص

حمایت از زنان معلول ارائه دادند ایشان با ایراد به عدم توجه به مسئله

زنان معلول و

عدم مشارکت آنان در تهیه، تصویب و اجرای قوانین مربوط به معلولان بر

مشکلات تشدید یافته زنان معلول نسبت به سایر اقشار جامعه تاکید کردند.

خانم دکتر یوسفیان

سه عامل زن بودن، معلول بودن و زندگی در جامعه ایران با رویکردهای خاص

مردم به زنان و معلولان را از مشکلات تشدید یافته زنان معلول دانستند.

ایشان در ادامه

ضمن بیان تجربیات شخصی خود دو مقوله تبعیض و خشونت علیه زنان معلول را

مورد بررسی قرار دادند و افزودند متأسفانه مسائل مربوط به خشونت علیه

معلولان در کشور

ما مورد غفلت قرار گرفته است.

 

در ادامه نشست سرکار خانم شعبانی (دانشجوی دکترای حقوق بین الملل دانشگاه

تهران) نقش توسعه پایدار در ارتقای حقوق اجتماعی معلولان را مورد بررسی

قرار دادند.

ایشان به تغییر رویکرد از توسعه اقتصادی صرف به توسعه انسانی در مفهوم

توسعه پایدار اشاره کردند و بخشی از اهداف توسعه پایدار مرتبط با مقوله

افراد دارای معلولیت

را مورد واکاوی قرار دادند؛ از جمله ایشان بر دسترس پذیری محیط و مناسب

سازی همه بخش های جامعه جهت ارتقای سطح رفاه و تحقق حقوق معلولان اشاره

داشتند.

 

در پایان نشست آقای ناصر سرگران (دانشجوی دکترای حقوق بین الملل دانشگاه

تهران و رئیس کمیته دانشجویی انجمن ایرانی مطالعات سازمان ملل متحد)

موضوع خود را با

عنوان «در آرزوی پرواز: بازخوانی انشای یک کودک معلول ذهنی» ارائه کردند.

ایشان به این نکته اشاره کردند که با توجه به آنکه معلولان ذهنی بر خلاف

سایر معلولان زبان نقد و قدرت حمایت از خود را ندارند، توجه به معلولان

ذهنی و حمایت

از آنها به عنوان یک تعهد اخلاقی وظیفه فعالان حوزه معلولان است. رئیس

کمیته دانشجویی انجمن در ابتدای صحبت های خود انشایی از دوران دبستان خود

که از زبان یک

کودک معلول ذهنی آمال و آرزوهای کودک معلول ذهنی و نگرش جامعه به آنها را

بیان می کرد قرائت نمود؛ سپس با اشاره به خبرهایی که از شکنجه معلولان

ذهنی در یک مرکز

نگهداری معلولان ذهنی منتشر شد به ضرورت حمایت های دو چندان و کاربرد

تبعیض مثبت مکرر نسبت به این عزیزان جهت برابری کامل با سایر احاد جامعه

تأکید کردند و

پیشگیری از بروز معلولیت و نگاه ویژه در قوانین و مقررات به معلولان ذهنی

را مورد توجه قرار دادند.

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *