امروز سه شنبه ۱ خرداد ۱۳۹۸

انجمن نابینایان و کم بینایان شهرستان بانه

خواندنی ها ، خبرها و رویدادهای انجمن

  • آیا می دانستید ، نابینایان و کم بینایان می توانند در کسب علم و دانش افتخار آفرین باشند؟!!

  • آیا می دانستید ، نابینایان و کم بینایان می توانند در ورزش افتخار آفرین باشند؟

  • آیا می دانید : عینک‌‌های آفتابی غیر استاندارد باعث سوزش چشم می‌شود ؟

نوشته شده توسط روابط عمومی در تاریخ ۲۴ ارد ۱۳۹۵ ، ساعت ۱۳:۱۶

(مناسب سازی)

یعنی اینکه تک تک ساختمان های مرتفع کشور و تک تک ادارات ٬ وزار ت‌خانه‌ها، رستوران‌ها، بازارها، پارکینگ‌ها، دستشویی‌ها و توالت‌ها در سرتاسر ایران به گونه‌ای

اصلاح شوند که افراد معلول بتوانند از این مکان‌ها بدون نیاز به همراه استفاده کنند. خیابان‌های ایران، گذرگاه‌ها، پله‌های عابران، پل‌های زیرگذر و روگذر، باجه‌های

بانک‌ها، خودپردازها، شیرهای آب آشامیدنی در پارک‌ها، و کتاب‌خانه‌ها و سینماها و غیره باید به گونه‌ای ساخته و اصلاح شوند که معلولان از نوع بینایی، شنوایی

و تحرکی بتوانند بدون قرار گرفتن در معرض افتادن، تصادف، و موانع عبور در همه جاهای عمومی ایران رفت و آمد کنند. مایلم چند نمونه از این موانع را بیان کنم که

در لایحه به آن‌ها اشاره شده  ولی در این‌باره مبالغه صورت گرفته است. به عنوان مثال در بحث دسترسی می‌گوید:

شهرداری‌ها مکلف‌اند جهت امکان‌پذیری تردد افراد دارای معلولیت شدید، سامانه‌های حمل و نقل ویژه افراد دارای معلولیت را با تجهیز ناوگان خودروهای مناسب‌سازی

شده ایجاد نمایند. دولت مکلف است در ایجاد این سامانه‌ها به شهرداری‌های فاقد اعتبارات لازم، کمک نماید.

تبصره ۲- استفاده افراد دارای معلولیت‌های شدید از سامانه‌های حمل و نقل ریلی و اتوبوس‌رانی درون شهری دولتی رایگان و استفاده این افراد از سامانه‌های برون‌شهری

ریلی، هوایی و دریایی دولتی نیم‌بها است.

(برای بخش غیردولتی وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی مکلف است نسبت به پیش‌بینی اعتبارات لازم در لوایح بودجه سالانه اقدام نماید.) این وعده نویدبخشی است ولی

ایران هنوز نه زیرساخت‌ها و نه روساخت‌های آن را آماده کرده است و نه در لایحه چنین جدیت و صراحتی برای ایجادشان به چشم می‌خورد. به عنوان مثال در شهرهای آمریکای

شمالی در هر تقاطع چهارراه دو نوع صدای متفاوت و سیگنالی نصب کرده‌اند که به نابینایان با زبان اشاره بیان می‌کند چراغ کدام سمت برای عابر پیاده سبز است و در

اینجا هیج معلولی نیازمند کسی نیست که دست او را بگیرد و از این سوی خیابان به آن سو ببرد. لایحه منتشر شده در این باره‌ها هم مبهم است و هم غیر صریح است.

از سویی در همان متن نقل شده از تبصره یک مبحث دسترسی، صرفا حقوق کسانی به رسمیت شناخته می‌شود که اتومبیل دارند و معلولان فقیر را نادیده گرفته است. حتی معلولان

غیرفقیری که به هرجهت تمایل به استفاده از حمل و نقل عمومی دارند نیز نادیده گرفته شده‌اند. لایحه مذکور درباره نظام اتوبوس‌رانی شهری بسیار محدود و مبهم و

غیر کارشناسانه است. به عنوان مثال گسترش دسترسی برای معلولان به این معنا است که تک تک اتوبوس‌های شهرها و روستاهای ایران به گونه‌ای ساخته و اصلاح شوند که

هر فرد معلول بدون نیاز به کمک دیگران و البته با مدد و هوشیاری و مسئولیت راننده اتوبوس (که باید در این‌باره درباره خدماتش دوره ببیند و وظایفش را بشناسد

و انجام دهد) بتواند در شهر رفت و آمد کند.

 

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *