امروز سه شنبه ۱ خرداد ۱۳۹۸

انجمن نابینایان و کم بینایان شهرستان بانه

خواندنی ها ، خبرها و رویدادهای انجمن

  • آیا می دانستید ، نابینایان و کم بینایان می توانند در کسب علم و دانش افتخار آفرین باشند؟!!

  • آیا می دانستید ، نابینایان و کم بینایان می توانند در ورزش افتخار آفرین باشند؟

  • آیا می دانید : عینک‌‌های آفتابی غیر استاندارد باعث سوزش چشم می‌شود ؟

نوشته شده توسط روابط عمومی در تاریخ ۱۳ مرد ۱۳۹۳ ، ساعت ۱۱:۳۴

در جستجوی راهکار برای بهره مندی نسبی نابینایان از حقوق شهروندی
به نام پروردگار جهانیان که در عظمتش تردید روا نیست و کمبودها و معلولیت ها در آفرینش انسان، یا به حکمت الهی بر می گردد که بنده از درک علّت آن ناتوان است و یا به عوامل محیطی، ژنتیک ، اشتباهات والدین در رعایت بهداشت غذایی و دارویی و … بستگی دارد که در هر صورت، فرد معلول در این دنیا، حقّ بهره مندی از امکانات و شرایط یک زندگی خوب و حد اقل در سطح سایر شهروندان هر منطقه را دارد .
اینکه معلولیت افراد ، عامل بسیاری از محدودیت ها برای آنان است و همانند افراد سالم جامعه توانایی برخورداری از موهبت ها و لذت های زندگی را ندارند، نباید بار سنگین بی مهری جامعه و نادیده گرفتن خواسته های این جماعت، وزنه ی محرومیت شان را سنگین تر نموده به زاویه ی بی دادرسی شان بنشاند و باور بی توجهی برخورداران از نعمت سلامتی، نمک بر جراحت درونشان بپاشد!
هر چند که معلولیت ذهنی افراد ، ما تم سنگینی است برای پدر ومادرآن معلول ، دردناک تر از آن ناتوانی فرد با درک و شعور است در دیدن محیط پیرامون؛ که چشم به زبان اطرافیان داشتن، نیاز به همراهی و مراقبت آنان و درک بی توجهی و حتی دلسوزی آنان برایش گران است و تحملش سنگین ؛ خصوصاً اگر آن نابینا، آنقدر بلند همت و پر تلاش باشد که سایر اعضای سالم بدنش را برای پر کردن خلأ بینایی چنان به کار بگیرد تا در کسب بسیاری از توانمندی ها بینایان را پشت سر بگذارد، بی هیچ غرور و ادّعایی بر آنان بگذرد و حتّی از عظمت اقتدار خویش در برابر خیل عظیمی از بینایان بی مصرف بی خبر باشد؛ در عوض بسیارند آنهایی که از نعمت چشمانی زیبا و سالم برخوردارند و نه تنها از آن به خوبی استفاده نمی کنند که حتی به تن پروری و راحت طلبی تن داده سربار جامعه می شوند.
در چنین اوضاع و احوالی ، بر یک نابینا سختکوش که به تخصّص ، مهارت و دانشی دست یافته چه می گذرد اگر مسئولان ، کارفرمایان و همه ی کسانی که می توانسته اند ارزش این میزان توانایی او را درک کنند که با خون دل به دست آمده، با بی توجهی و رفتار اشتباهشان ، به او دهن کجی کرده به گوشه ی عزلت سوقش دهند؟
نابینایانه بسیاری هستند که با وجود برخورداری شان از انواع توانمندی، در دیدگاه بینایان مسئول، دست و پاگیر به حساب می آیند و کمتر در گزینش ها مورد توجه و انتخاب قرار می گیرند بدون در نظر گرفتن نیاز شغلی در حد تلاش و لیاقت و پشتکارشان!
چه خوب بود اگر تک تک مسئولان و افراد توانمند جامعه، به شکرانه ی نعمت بینایی و بر حسب وظیفه ای که قانون ، مکتب و اخلاق بر دوششان گذاشته آستین همت را بالا زده ببسته به میزان وسع خویش در راستای فراهم ساختن امکانات ، شغل مناسب و سایر خواسته های نابینایان – که شرایط ذهنی و فیزیکی متفاوتی با دیگر گروه های معلول دارند – اقدام می نمودند ، بسیاری از مشکلات این قشر از جامعه حل می شد .
بدین منظور، پیشنهاد می شود همچنان که دولت ها در قبال بیکاری، مسکن و ازدواج جوانان، احساس تعهد و مسئولیت دارند، برای تأمین رفاه نابینایان هر شهر نیز به همین اندازه مسئولیت پذیر باشند و به نسبت تعداد نابینایان هر شهر یا استان، البتّه با استفاده از کمک و سرمایه ی نابینایانی که بضاعت مالی دارند و خیّرین ، مجتمعی تأسیس نماید با مهندسی و استانداردهای خاصّ نابینایان؛ و تمامی امکانات رفاهی مورد نیاز از قبیل پارک ، سالن ها و وسایل ورزشی ، سالن اجتماعات و … را در آن مجموعه در نظر بگیرند .
می توان با ایجاد کارگاه ها ، صنایع و دفاتری را در این مجتمع دایر نمود که زمینه ی اشتغال نابینایان را فراهم سازد.
در چنین شرایطی، یک نابینا کمتر در ورود به جامعه و انجام امور شخصی خویش دچار مشکل می شود ؛ به ویژه اگر این مجتمع نزدیک به مرکز درمانی بنا گردد و فروشگاه و مرکز تهیه و طبخ مواد غذایی نیز در محلّ ساختمان وجود داشته باشد. در این صورت ، حتّی می توان انتظار داشت ازدواج نابینایان با یکدیگر صورت پذیرد و از مجرّد ماندن آنها به ویژه دختران نابینا پیشگیری شود. تحقّق این امر باعث می شود که در نیاز نابینایان به پرستار صرفه جویی شود ؛ به طوری که حتّی این امکان به وجود می آید که تعدادی از وابستگان جویای کار این گروه ، پس از گذراندن دوره های آموزشی لازم ، برای مراقبت از ساکنان این مجموعه به کار گرفته شوند.
چنانچه چنین اتفاق مبارکی حتّی با دادن وام طولانی مدّت به نابینایانه شهرهای مختلف بیفتد، خود این افراد از طریق انجام کار متناسب با تخصّص، علاقه و تحصیلات خویش ، می توانند هزینه های زندگی را تأمین نموده توانایی بازپرداخت وام مجتمع را کسب کنند و مهم تر آنکه یک نابینا در شرایطی ایده آل به زندگی دلخواه خویش دست می یابد و از وضعیت فعلی نجات می یابد. به امید آن روز
نویسنده پروین

منبع www.blindngo.ir

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *